Binnen de SP zijn alle leden gelijk, maar Jan Marijnissen en
zijn intimi zijn iets meer gelijk dan alle anderen. Tot die conclusie
ben ik gekomen in de afgelopen drie maanden, door de opstelling van
het SP-partijbestuur, die gelegitimeerd wordt door de huidige SP
statuten en huishoudelijk reglement.
Als medeoprichter van het Comité Democratisering SP
koesterde ik nog enige hoop, dat het partijbestuur tot verantwoording
geroepen zou kunnen worden op het a.s. congres. Gezien echter de
uiterst beperkte mogelijkheden van dit congres, in combinatie met de
negatieve reacties van het partijbestuur op elk
democratiseringsvoorstel, is mijn hoop vervlogen.
De houding van het Zwolse partijkader (of wat daar nog van over
is), gaf mij het laatste zetje. Hen heb ik helaas geen moment kunnen
betrappen op enige menswaardige, gelijkwaardige en solidaire
opstelling jegens Duzgun Yıldırım, Elma Verhey en Johan
Luijendijk. Ook wilden/konden zij geen steun uitspreken voor enig
democratiseringsvoorstel. Kortom: Als dit de ware SP-partijlijn is,
kunnen ze trots zijn op zichzelf en kan het landelijk partijbestuur
tevreden zijn over hen.
Een partij die zich socialistisch noemt, maar de interne democratie
schuwt, maakt zichzelf in mijn ogen volstrekt ongeloofwaardig. Uit
respect voor mijzelf zeg ik daarom bij deze mijn SP-lidmaatschap
op.